درشب کوچک من........

افسوس.....

بادبابرگ درختان میعادی دارد

درشب کوچک من........

دلهره ویرانیست

 گوش کن......

وزش ظلمت رامیشنوی؟

من غریبانه به این خوشبختی می نگرم

من به نومیدی خود معتادم

 گوش کن......

وزش ظلمت رامیشنوی؟

درشب اکنون چیزی می  گذرد

ماه سرخ است و مشوش

وبراین بام که هرلحظه دراوبیم فروریختن است

ابرها همچو انبوه عزاداران لحظه ی باریدن را گویی منتظرند

لحظه ای و  پس از آن هیچ

پشت این پنجره شب داردمی لرزد

وزمین داردباز می ماند ازچرخش

پشت این پنجره یک نامعلوم  نگران من وتوست

ای سراپایت سبز

دستهایت راچون خاطره ای سوزان

دردستان عاشق من بگذار

باد ما را باخود خواهدبرد

باد ما را باخود خواهدبرد

نگات قشنگه ولیكن یه كم عجیب و مبهمه   

من از كجا شروع كنم دوست دارم یه عالمه
من و گذاشتی و بازم یه بار دیگه رفتی سفر
نمی دونم شاید سفر برای دردات مرهمه
تا وقتی اینجا بمونی یه حالت عجیبیه
من چه جوری واست بگم بارون قشنگ و نم نمه
هوای رفتن كه كنی واسه تو فرقی نداره
اما به جون اون چشات مرگ گلای مریمه
آخرشم دق می كنم تا من و دوست داشته باشی
مردن كه از عاشقیه یك دفه نیست كه كم كمه
من نمی دونم تو چرا اینجور نگاهم می كنی
زیر نگاه نافذت نگاه عاشقم خمه
می پرسم از چشمای تو ممكنه اینجا بمونی ؟
می خندی و جواب می دی رفتن من مسلمه
برو به خاطر خودت اما به من قول بده
هرجای دنیا كه بری دیگه نشو مال همه
رسمه كه لحظه ی سفر یادگاری به هم می دن
قشنگ ترین هدیه ی تو تو قلب من یه مشت غمه
شاید این و بهم دادی كه همیشه با من باشه
حق با تو ا تو راست می گی غمت همیشه پیشمه
دیدی گلا شب كه میشه اشكاشونو رو می كنن
یادت باشه چشم منم همیشه غرق شبنمه
تو می ری و اسم من و از رو دلت خط می زنی
اسم قشنگ تو ولی همیشه هرجا یادمه
چشمای روشنت یه كم كاشكه هوای من رو داشت
تنها توقعم فقط یه بار جواب ناممه             

با همون قلب مهربونت                                

                          با همون عشق بی نشونت

باهمون حرف ناتمومت

  با همون نگاه چشمونت

بیا تا تموم لحظه های من

بشکفه جون بگیره ازاون نگات

تموم گلهای یاسم رومیدم

واسه ی داشتن عطرنفسات

حرف ناتمومتو بهم بزن

نگو که حرفی نداری واسه من

دلتوشکوندمونفهمیدم

ولی توخبرنداری ازحالم

    همه ی ستاره های آسمون

میان و بهم میگن نامهربون

چرارفتی بی خبروبی نشون

چرایادی نکردی ازدل اون

اون که می خواسته دل دریایشو

پیش تو هدیه کنه اینوبدون

ای رفیق نیمه راه وبی نشون

توشدی یه دوست نامردواسه اون

وقتی که تموم شدحرف دلشون 

دل من شکست ازاین زخم زبون

می خواستم بگم گناه من چیه

چرابایدبسوزم تو این زمون

چراحرفم روکسی نمیشنوه

چراازگناه من نمیگذره

نگاهم افتادبه ماه آسمون

بهش گفتم توبیاپیشم بمون 

دوتامون تنهاشدیم تو این خزون

بیاکمکم بکن ای مهربون

ماه آسمون نگاهم کردوگفت                                                          

دل اون مثل خودت تنها شده

اگه توبهش بگی منوببخش 

می دونم که تودلش غم پرشده  

اونم احساس توروقبول داره

بادوتاچشمون پاکی که داره

اگه تو بگی که دست من نبود

می دونم حرفتوباورمیکنه

اینو گفت ماه عزیزونازنین

بهترین دوست منه رو این زمین

حالاتوحرف منوکه میشنوی                

نمی خوام بگی ازم نمیگذری

نمی خوام حرف ستاره ها رو تو

دوباره الان بیادم بیاری

نمی دونم که به چی فکرمی کنی

ولی دوست دارم بگی دوسم داری

توچرانمیشنوی صدای قلب خسته ام را         

توچرانمیشنوی درد لبان بسته ام را

 چراازحال دلم بی خبری یاورراهم

 چراامشب نمیپرسی که چیه تودل زارم

میدونستی چشم براتم روزوشب دنبال  پاتم

امارد پای تو نیست نمیدونی که باهاتم

یادتوتوی وجودم داره مثل شمع میسوزه

توی این دیارغربت کسی به حالم نسوخته

می بینی چطوردارم بخاطرتو اشک میریزم

می بینی چطوردارم بخاطرت شعرمی نویسم

تواین دنیا تک و تنهاپیش اون خدای یکتا

قسمت میدم به عشقت به اون عشق شب یلدا

نشونم بده  چطوری به تو میرسم دوباره

کمکم کن با نگاهت یا با چشمک ستاره

تو که ماه آسمونی تو که خوب و مهربونی

تو که تو این غم دنیا واسه من یه همزبونی

وقتی که ماه رو میبینم توی آسمون آبی

همیشه حس میکنم داری بیاد من میخوابی

وقتی که یاد توهستم توی خلوت  چه غمگینم

باخودم میگم خدایا  چرا من تنها ترینم

اونروزکه داشتی می رفتی چرااشکاموندیدی

همیشه عاشقت هستم چراهرگزنفهمیدی

نمی دونی که دلم تنگه واسه اون دوتاچشمات

نمی دونی که دلم تنگه واسه اون همه حرفات

حالاکه رفتی بدون بیادتم تاپای جون

اما ردپای تونیست توی این راه وبیابون

ای که یارغم و تنهایی شدی

ای که گمگشته بیراهی شدی

ای که سازدوستی روچنگ میزنی

اما هیچ شریک آهنگ نداری

غنچه مهروجوددل تو

کیست که بانغمه نوازش بدهد

عاشقی اما نمیدونی چرا

چیست دردلت که فریادمیزند

لب تو بسته اس امادل تو

کلی حرف داره برای گفتن

توخودت تنهاشدی وساکتی

                  مثل  یه پرنده بی بال وپر

نمیره به آسمون پربزنه

به آرزوی دلش سربزنه

چون میدونه آسمون بی انتهاست

همه جاش بدون راه و راهنماست

                                                 توفقط یه دل میخوای پیشت باشه  

  یه رفیق واسه ی تنهاییت باشه

باخودت میگی خدایااون کیه

کسی که همدم تنهاییم باشه

کسی که مهرومحبت دلش

یه نوری واسه تاریکیم باشه

خدایا خودت میدونی که دلم

                            پرشده ازغصه و ازبی کسی

ولی توبهترین یاورمنی

توی این راه بدون منتهی

تومنوگرم میکنی بانوردل

تو بمن نیرومیدی باعشق دل

عشق تو توی وجودخودمه

یادتوهمیشه یاردلمه

تا به توفکرمیکنم آروم میشم 

مثل  یه قطره توی بارون میشم

اگه  توی غربتم فدای تو

اگه اونجا بی كسم فدای تو

 اگه طاقتم تمومه و دیگه

ندارم امید به تو فدای تو

 سالهایی كه بی تو رفت فدای تو

 دلی كه دیگه شكست فدای تو

 اگه حتی نمیدونی چی گذشت فدای تو

 باورت نمیشه دیگه چیزی هست فدای تو

 ارزوهای محال فدای تو

 شبا روزا انتظار فدای تو

 تو كه نیسی دیكه معنا نداره

 غرور شكسته ام فدای تو

 چشمای گریون من فدای تو

 حسرت هر روز من فدای تو

 اگه خواستم مال من باشی نشد

 قولهای دروغ تو فدای تو

 عشق فصل پاییزی فدای تو

 لحظه ی خدافظی فدای تو

 خنده ای كه دیكه رو لب نمیاد

 خاطرات دیروزی فدای تو

 گفتی به قد مجنون عاشقی

 اگه حتی نبودی فدای تو

حرفای قشنگی كه تو میزدی

 قولهای رنك دروغ فدای تو

 من كه برات غیر تسلیم نبودم

 لحظه ی دیوونگیم فدای تو

 اگه بهترین روزامو كشتیو

 نمیشه از نو بیان فدای تو

 تو مقصرنبودی من نمیگم

 اگه سرنوشت نذاشت فدای تو

 اگه چشم من به انتظار دیدنت

 قطره قطره اشك چكید فدای تو

 شبای تاریك و سرد فدای تو

 لحظه های پر از درد فدای تو

 اگه ارزو شده برای من

 روزای بدون مرك فدای تو

 رویایی بدون مرز فدای تو

 شب و روز بی هم نفس فدای تو

 وقتی حتی تو صدام نمیكنی

عشق تو حتی یه فرض فدای تو